Suma:
1
- liczba artykułów
Filtr
Na naszej stronie internetowej używamy plików cookie i innych technologii, które zbiorczo nazywane są „plikami cookie”. Technologie te pozwalają nam zbierać informacje o: użytkownikach, ich zachowaniu i ich urządzeniach. Niektóre pliki cookie są umieszczane przez nas, a niektóre pochodzą od naszych partnerów. Zarówno my, jak i nasi partnerzy wykorzystujemy pliki cookie w celu: zapewnienia niezawodności i bezpieczeństwa naszej witryny internetowej, ulepszania i personalizowania Twoich zakupów, przeprowadzania analiz oraz w celach marketingowych (np. do personalizacji reklam) na naszej stronie internetowej, w mediach społecznościowych i na stronach internetowych osób trzecich. Jeżeli dane są przesyłane do USA, są udostępniane wyłącznie partnerom, którzy podlegają decyzji o adekwatności zgodnie z obowiązującym prawem UE i są odpowiednio certyfikowani. Klikając “Zgadzam się”, wyrażasz zgodę na używanie plików cookie przez nas i naszych partnerów. Możesz także - klikając “Nie zgadzam się” - nie wyrazić na to zgody. W takim wypadku użyte będą tylko niezbędne pliki cookie. Jeżeli chcesz dostosować swoje indywidualne preferencje, kliknij “Wskaż ustawienia”. Masz także prawo odwołać lub zmienić swoją zgodę w dowolnym momencie w Ustawienia Plików Cookie. By uzyskać więcej informacji na temat ochrony danych, przejdź do Polityka prywatności.
Twoja przegladarka nie akceptuje plików cookie.
Włącz tę funkcję lub sprawdź, czy nie jest blokowana przez inny program
Sludge, stoner, doom - echa każdego z tych nurtów usłyszycie w ultraciężkiej muzyce nowoorleańskiej załogi. Niestrudzenie ciągnący do przodu stutonowy wózek z logiem Crowbar, Kirk Windstein (w CV mający też epizody z Down i Kingdom Of Sorrow) inspiracje twórczością: Black Sabbath, Melvins, Carnivore i Winter przełożył na swój własny, muzyczny język. Język, w którym chyba najbardziej istotnym środkiem wyrazu są: opresyjne, ciężkie, walcowate partie Crowbar - obok m.in.: Down, Eyehategod, Goatwhore, Soilent Green i Graveyard Rodeo - od lat utrwala na świecie oryginalny sznyt sceny sygnowanej szyldem NOLA. Bez oglądania się na mody, bez mizdrzenia się do kogokolwiek.
Począwszy od "Obedience Through Suffering" i "Time Heals Nothing" przez "Lifesblood for the Downtrodden" aż po "Sever the Wicked Hand", "Symmetry in Black" i "The Serpent Only Lies, Crowbar niczym buldożer zasypuje wszelką nadzieję pod zwałami szlamu i bagnistego mułu, ale nie stroni od też od wybuchów hardcore'owej wściekłości. Ukuty w początkach działalnosci zespołu termin doom core, wciąż pozostaje adekwatny.
Windstein może być dumny. Bestia, którą stworzył wciąż potrafi powalić siłą walcowatego riffu